Η Ψυχογενής Ανορεξία στην Εφηβεία 

 

Η Ψυχογενής Ανορεξία στην Εφηβεία συνδέεται με συγκεκριμένα στοιχεία της προσωπικότητας, όπως έλλειψη ευελιξίας, επιμονή, τελειοθηρία, τάση αποφυγής της βλάβης. Κοινά είναι επίσης τα αγχώδη και ιδεοψυχαναγκαστικά συμπτώματα (καταναγκασμοί-τελετουργίες). 

Οι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης της Ψυχογενούς Ανορεξίας περιλαμβάνουν την έλλειψη γονεϊκής στοργής, επικοινωνίας και ποιοτικού χρόνου, τραυματικές εμπειρίες όπως είναι η σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση, ένα άλυτο πένθος ή ένα απορριπτικό μοτίβο συμπεριφοράς. Επιπρόσθετα, το υπερπροστατευτικό στυλ φροντίδας μέσα στην οικογένεια ή το ιστορικό και κυρίως στην μητέρα συμβάλλουν στην ανάπτυξη εκδήλωσης αρνητικών συναισθημάτων απέναντι στο φαγητό και ανάγκης ανάκτησης ελέγχου μέσα από αυτό. 

Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία

Στους Εφήβους που εμφανίζουν πρώιμα συμπτώματα Ψυχογενούς Ανορεξίας, η Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία αποτελεί την παρέμβαση εκλογής. Στόχος είναι να εξαλειφθούν οι συμπεριφορές αποφυγής, η επίμονη ενασχόληση με θέματα διατροφής, η εικόνα του και το βάρος του σώματος. 

Μέσω της Ψυχοεκπαίδευσης ο θεραπευόμενος αναπτύσσει λειτουργικούς τρόπους διαχείρισης των συναισθημάτων και τρόπους βελτίωσης του αισθήματος της ανεπάρκειας.  Αρχικά ο θεραπευτής μαθαίνει στον έφηβο να αναγνωρίζει και να προσδιορίζει τα συναισθήματά του, ώστε να αυξήσει την ανοχή του στις αρνητικές καταστάσεις. Μέσα στο δομημένο πλαίσιο της συνεδρίας ο έφηβος ενθαρρύνεται να ανταποκριθεί στις αναπτυξιακές προκλήσεις που προβάλει το ηλικιακό του στάδιο.

Οι τεχνικές περιλαμβάνουν την προοδευτική μυϊκή χαλάρωση, στρατηγικές διαχείρισης θυμού και εκμάθηση δεξιοτήτων. Η θεραπεία επικεντρώνεται σε γνωστικά σχήματα για το φαγητό, το βάρος και την εικόνα του σώματος. Επιπρόσθετα, δίνεται έμφαση σε υποκείμενα ψυχολογικά και αναπτυξιακά ελλείμματα, όπως καταθλιπτικά χαρακτηριστικά, ζητήματα ελέγχου και θυμού απέναντι στους γονείς. Τα παραπάνω είναι πιθανόν να εκφράζονται ασυνείδητα μέσα από την άρνηση της τροφής, ως μια προσπάθεια τιμωρίας και άσκησης ελέγχου.

Στην θεραπεία συμμετέχουν και οι γονείς με ξεχωριστές και κοινές συνεδρίες. Αρχικά ο θεραπευτής θα συγκεντρώσεις όλες τις σχετικές πληροφορίες για το ιστορικό (προσωπικό και οικογενειακό). Κατόπιν η συνεργασία έχει ως στόχο τόσο την κατάλληλη εκπαίδευσή τους ώστε να αναπτύξουν τις κατάλληλες δεξιότητες αλλά και την λήψη συμπεριφορών που ο έφηβος είναι πιθανόν να αποκρύψει.