Η πανδημία του κορωνοϊού, είναι αναμενόμενο να αυξήσει το άγχος για την υγεία. Η δυσφορία από δύσπνοια, ο πυρετός, η υψηλή μεταδοτικότητα και η θνησιμότητα ιδιαιτέρως σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα οδηγούν σε ανησυχία. 

Οι ειδήσεις για νέα κρούσματα και θανάτους διαδίδονται ταχύτητα. Κάποιες ομάδες είναι πιο επιρρεπείς στο στρες και υπερεκτιμούν τις απειλές, υποτιμώντας τις μεθόδους διαχείρισης. Αν και κατανοείται ως αντίδραση στο άγνωστο έχει προκαλέσει μη διαχειρίσιμα συμπτώματα. 

Νοσοφοβία- Υποχονδρίαση

Ο φόβος της ασθένειας, γνωστός και ως Νοσοφοβία- Υποχονδρίαση, είναι μία ψυχική διαταραχή. Το δεδομένο που διαφοροποιεί το πρόβλημα είναι ο βαθμός στον οποίο πιστεύει το άτομο ότι «πάσχει» από κάτι.

Τις περισσότερες φορές, οι πάσχοντες συσσωρεύουν υπό το πρίσμα του φόβου, αισθήματα θυμού, ματαίωσης και απόγνωσης, ικανά να κινητοποιήσουν ακόμα και τον πανικό.

Συμπτώματα

Τα άτομα εύκολα απειλούνται από μία ασθένεια είτε όταν κάποιος ήδη νοσεί ή ακόμα και όταν η διάδοση της δημοσιεύεται στα Μ.Μ.Ε. Η συμπτωματολογία περιλαμβάνει: τη διαρκή ενασχόληση με το σώμα, την παρερμηνεία ενοχλήσεων ως ένδειξη σοβαρής ασθένειας, τον συνεχή έλεγχο, τις επισκέψεις σε γιατρούς και την ενημέρωση από το διαδίκτυο.

Οι σκέψεις είναι τόσο υπερβολικές που γίνονται κεντρικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας. Αυτό το επίπεδο άγχους ενοχλεί τους άλλους, οδηγώντας σε κακή ποιότητα σχέσεων. Αν οι γύρω συμπάσχουν τότε το άγχος αυξάνεται, ενώ αν το θεωρούν υπερβολικό τότε ενεργοποιούν θυμό και ο πάσχων απογοήτευση.

Αυτή η έντονη ανησυχία του ατόμου για την υγεία του μπορεί να συνδέεται με θέματα υγείας ή απώλεια ενός αγαπημένου ατόμου, φόβο απώλειας ελέγχου, έντονη ενασχόληση των γονέων ή τραυματικές εμπειρίες. 

Τα ποσοστά φτάνουν μέχρι και το 4% προσβάλλοντας εξίσου άντρες και γυναίκες, μεταξύ 20 και 30 ετών. Για να έχει κλινική σημασία τα συμπτώματα πρέπει να διαρκούν πάνω από 6 μήνες και να μην υπάρχει άλλη διαταραχή που να εξηγεί τα συμπτώματα.

Θεραπεία

Είναι συχνό το φαινόμενο να αλλάζουν συνέχεια γιατρούς και να αναζητούν διάγνωση. Για αυτό ο περιορισμός των επισκέψεων αποτελεί σημαντικό στοιχείο της θεραπείας.

Η φαρμακοθεραπεία συστήνεται. Η ψυχοθεραπεία είναι εξίσου αποτελεσματική καθώς βοηθάει το άτομο να αναγνωρίσει τις παράλογες δυσλειτουργικές σκέψεις και να μάθει τεχνικές- δεξιότητες διαχείρισης. 

Για τον περιορισμό, προτείνεται η μείωση της έκθεσης στα μέσα δικτύωσης και η ενημέρωση από έμπιστη βάση δεδομένων.